تاریخی ک رفتی رو نمیدونم
فقط, میدانم اردیبهشت ماه سالگرد رفتن توست
دلم ب اندازه کل عالم گرفته
بقران قسم میخورم
ب تمام اشکایی برای تو ریختم قسم میخورم نخاستم اذیتت کنم سالی
ب شرافتم قسم من چ اوایلش ک حسی نداشتم چ تا روز اخر
من هیچ وقت ب تو ذره ای بی اعتماد نبودم
پر دلم غم میشه اردیبهشت ماه
چ ماه بدی
سالگرد توعه
چقدر مرد بودی
سالی یکبار ب خاب من بیا تا ی دل سیر ببینمت
روزی هزار بار فکرت میاد تو ذهنم
هر بار برای تو مینویسم باید اشک بریزم
یکبار برات بی گریه ننوشتم
یاد تک تک محبت هات اتیشم میزنه
کاش من. میمردم
کاش میمردم اما این روزا رو نمیدیدم
یکساله هیچ چیزی برام معنی نداره
سالی من هیچ چیزی رو نمیخام
ب هیچ کسی حسی ندارم هر کی برا خودش خوش باشه
من دکتر رو هم نمیخام
میثم رو هم نمیخام خوشم ازش نمیاد
محمودی رو نمیخام .. هیشکی رو نمیخام
اصلا اینا ب جهنم
تو خوب بودی تو مرد بودی تو شریف بودی تو مومن بودی
من چطور نفهمیدم تو کی هستی
من چطور کور شدم و هیچی ندیدم
من چطور بعد از رفتنت فهمیدم تو کی بودی